ขายฝาก

หมวด 4

                             การซื้อขายเฉพาะบางอย่าง

                                           ส่วนที่ 1

                                          ขายฝาก

    มาตรา 491 อันว่าขายฝากนั้น คือสัญญาซื้อขายซึ่งกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินตกไปยังผู้ซื้อ

โดยมีข้อตกลงกันว่าผู้ขายอาจไถ่ทรัพย์นั้นคืนได้

หน้าที่ของผู้ซื้อ

หมวด 3

                                       หน้าที่ของผู้ซื้อ

 

    มาตรา 486 ผู้ซื้อจำต้องรับมอบทรัพย์สินที่ตนได้รับซื้อและใช้ราคาตามข้อสัญญา

ซื้อขาย

ข้อสัญญาไม่ต้องรับผิด

ส่วนที่ 4

                                 ข้อสัญญาไม่ต้องรับผิด

 

    มาตรา 483   คู่สัญญาซื้อขายจะตกลงกันว่าผู้ขายจะไม่ต้องรับผิดเพื่อความชำรุด

บกพร่องหรือเพื่อการรอนสิทธิก็ได้

    มาตรา 484 ข้อสัญญาว่าจะไม่ต้องรับผิดนั้น ย่อมไม่คุ้มผู้ขายให้พ้นจากการต้องส่ง

เงินคืนตามราคา เว้นแต่จะได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่น

    มาตรา 485 ข้อสัญญาว่าจะไม่ต้องรับผิดนั้น ไม่อาจคุ้มความรับผิดของผู้ขายในผลของ

การอันผู้ขายได้กระทำไปเอง หรือผลแห่งข้อความจริงอันผู้ขายได้รู้อยู่และปกปิดเสีย

 

ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ http://www.lawyercluster.co.th/ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์/ข้อสัญญาไม่ต้องรับผิด.html

ความรับผิดในการรอนสิทธิ

ส่วนที่ 3

                                ความรับผิดในการรอนสิทธิ

 

    มาตรา 475 หากว่ามีบุคคลผู้ใดมาก่อการรบกวนขัดสิทธิของผู้ซื้อในอันจะครอง

ทรัพย์สินโดยปกติสุข เพราะบุคคลผู้นั้นมีสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ได้ซื้อขายกันนั้นอยู่ใน

เวลาซื้อขายก็ดี เพราะความผิดของผู้ขายก็ดี ท่านว่าผู้ขายจะต้องรับผิดในผลอันนั้น

ความรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง

ส่วนที่ 2

                             ความรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง

 

    มาตรา 472 ในกรณีที่ทรัพย์สินซึ่งขายนั้นชำรุดบกพร่องอย่างหนึ่งอย่างใดอันเป็น

เหตุให้เสื่อมราคาหรือเสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติก็ดี ประโยชน์

ที่มุ่งหมายโดยสัญญาก็ดี ท่านว่าผู้ขายต้องรับผิด

    ความที่กล่าวมาในมาตรานี้ย่อมใช้ได้   ทั้งที่ผู้ขายรู้อยู่แล้วหรือไม่รู้ว่าความชำรุด

บกพร่องมีอยู่